In Nederland kijkt menig man op zondag voetbal, hier zetten
ze daar basketbal, ijshockey, american football en rugby tegenover. Inderdaad
de gemiddelde man heeft het druk hier. Nu ben ik in Nederland blij grotendeels
aan de voetbal dans te ontspringen, maar met een voormalig fanatieke honkballer
was een bezoek aan de Yankees een duidelijke must.
Dus daar gingen we, in mijn ogen op en top voorbereid: 3 L
verstopt water, zonnebrand en strapless top ter voorkoming van rare strepen op
schouders. Al in de metro bleek dat ik 2
essentials miste: een blauwe pet en bijpassend shirt met het logo van de
Yankees. Maar goed, dan maar even de toerist spelen i.p.v. de local J
Uitgestapt bijYankee Stadium bleek dat de MacDonalds daar
een sterk staaltje ‘locatiekeus’ had neer gezet. Direct tegenover de uitgang
van de metro en vlak naast het stadion was de Big M onvermijdbaar. Met de
verwachting dat eten en drinken in t stadion flink geprijsd zou zijn, hebben we
hem (I know, shame on us) toch maar even meegepakt. Hierin stonden we overigens
niet alleen.
In het stadion bleek dat je voor $40pp (incl groepskorting)
op t bovenste balkon, vol in de zon terechtkomt. Ha! Daar was ik wél op
voorbereid J.
Met een extra laagje zonnebrand op de schouders kon de wedstrijd beginnen.
Uiteraard niet voordat we met zn allen naar de vlag keken en het volkslied zongen.
Typische Amerikaans: voor een sportwedstrijd wordt altijd het volkslied
gespeeld. Iets wat een gevoel meegeeft van ‘of je nou wint of verliest,
uiteindelijk zijn we allemaal Amerikanen’. Een mooi symbool.
Het was een wedstrijd met ups en downs. Af en toe spannend,
maar soms ook wat traag/saai, tenminste in mijn ongeoefende ogen. Iets waar S
overigens hard aan heeft gewerkt. We hebben bijna de hele wedstrijd (lees ruim
3u) over honkbal gepraat en ik vond het nog interessant ook! Vast iets met
liefde enzo J
Na een uur of 2 begonnen de eerste omstanders te vertrekken.
De Yankees stonden achter en leken dat niet meer in te gaan halen. Wij hadden
echter nog wel goede zin, er stak een briesje op en S had een foot-long hotdog
achter zn kiezen, dus bleven we lekker zitten. En ons geduld werd beloond! In
de laatse 2 innings werd de wedstrijd ineens heel spannend. 
Stel je voor; 9de inning, alle honken vol, 2 uit,
3 punten achterstand, beste slagman aan slag. Naja misschien moet je erbij
geweest zijn om hier geboeid door te raken, maar het stadion stond op z’n kop! Inclusief
onze buurman die voor de rally cap ging (voor de leken; het binnenste buiten
opzetten van je pet als symbool dat je je achterstand gaat goedmaken).
Uiteindelijk sloeg deze slagman helaas een vangbal en verloren
de Yankees, maar wij hadden een top middag én weer een tikkie bruinere
schouders.
