vrijdag 22 juni 2012

De 6 maanden update; bezoekers statistieken


Op een paar dagen na zijn we inmiddels 6 maanden in NY. Zes maanden waarin ontzettend veel gebeurd is en we hier al vereerd zijn met de nodige bezoekjes. Afgelopen week realiseerde ik me dat bepaalde activiteiten toch duidelijke toppers zijn met bezoek, maar dat we eigenlijk met al ons bezoek ook iets gedaan hebben dat we niet met andere deden. Tijd voor een analyse.

De toppers
Op een gedeelde eerste plaats staan een wandeling over de Brooklyn Bridge (altijd van Manhattan richting Brooklyn overigens) en een bezoekje aan de High Line. Een park aangelegd op een verlaten spoorlijn. Nu is de High Line een vrij lang gerekt park, maar op de Brooklyn Bridge weten we inmiddels ieder fotoplekje feilloos te vinden.

Populaire middenmoters
-          Ontbijt met scones en gekookt eitje in huize S&L (dit doen we overigens ook zonder bezoek)
-          Pizza bij Grimaldi’s (ik schat dat ik daar inmiddels zo’n 4u voor de deur heb staan wachten)
-          9/11 memorial (incl. brok in de keel)
-          Chillen in Central Park (eerst nog met dikke jas en muts, nu ook in bikini in de schaduw)
-          Live Jazz bij Apotheke op maandagavond (we hebben nog lang niet alle cocktail geprobeerd dus ook dit blijven we zonder gasten doen)
-          Happy Hour van de universiteit ($ 20 open bar, blijft een goede deal in NY)
-          All American breakfast bij Tom’s restaurant (voor de kenners; restaurant uit Seinfeld dat hier aan de overkant zit)

De uitzonderingen
Zoals gezegd, sommige dingen deden we ook maar met 1 of hooguit 2 bezoekers. Ik noem de Staten Island Ferry op 1 januari met Tim en Diane. Bezoek aan Ellis Island en Liberty Island met mama L, Soul Food en Amateurnight bij Apollo met mama S, rondwandeling door Harlem met Floris. Eten bij de eerste pizzeria in NY met Anita. Vliegtuigen en spaceshuttle kijken op de Intreprid met Guy. Mets wedstrijd met Krista en AW. Brooklyn verkennen met Marlon en Mariska. Hop on, hop off boot toer met Liselotte en Angele… best een lijst!

En wat ons t meeste bijgebleven is? Hoe fijn het is om familie en vrienden hier te hebben en hoe leuk t is hen te laten zien hoe wij hier leven, wat we doen, waar we rond lopen etc. Na ieder bezoekje is t weer even wennen om weer samen te zijn en t ‘gewone’ leventje weer op te pakken.

Gelukkig hebben we nog bijna een jaar te gaan en mogen we nog veel meer mensen hier ontvangen. Weet dat we naar jullie uitkijken! 

maandag 4 juni 2012

Chuck-a-palooza


Soms heb je van die momenten dat je denkt; is this for real? Afgelopen zaterdag was zo’n moment. Om 14u s middags werden we opgepikt door een echte, gele Amerikaanse schoolbus om naar t ouderlijk huis te gaan van 1 van S zijn studiegenoten. Met ons nog zo’n 150 man.

Het viel direct op dat de basics goed geregeld waren. Grote tuin, dito zwembad met ernaast een partytent, relaxte hangmat, veel tafels en stoelen, honkbal setjes, rugbyballen en natuurlijk een aangenaam zonnetje. Op zich al genoeg om je een middag te vermaken. Maar er was meer. Ik noem;
-          een popcorn machine
-          een suikerspin wiel 
-          een kinderbadje vol met ijs en blikjes,
-          maar ook een enorme bak met verse sangria
-          2 port-a-cabins voor een plasje op z'n tijd
-          4 grote flessen ‘Herôme’ voor wat hygiëne

En dan hebben we t slechts gehad over t kleine vermaak, de hygiënische voorzieningen en de drankjes. Er stond ook een mega springkussen in de vorm van een hindernisbaan, waar menig blauwe plek ontstaan is... Daarnaast trad er een live band op, die aan t eind van de middag afgelost werd door een DJ. Die DJ verzorgde vervolgens weer de muzikale begeleiding van een vuurdanseres. Verder waren er verschillende ‘waves’ van pizza om ook de innerlijke mens te verzorgen.

Klapstuk van de avond was toch wel een heus varken aan t spit. Het beestje had al de hele nacht in de marinade gelegen en is s ochtends vroeg aan t spit geregen, om daar de hele dag (gelukkig automatisch) rond gedraaid te worden boven een houtskoolvuurtje. Gesprekken tussen Nederlanders en Duitsers gingen over hoe dat beest nu aan te snijden? Gelukkig bleken er verschillende Amerikanen met ervaring rond te lopen en was dat klusje redelijk snel geklaard. Om nu te zeggen dat t super lekker was… dat niet echt, maar t was wel heel spectaculair.

Dit alles onder de naam ‘Chuck-a-palooza’ waarvan we nog steeds niet 100% helder hebben wat t betekent.