Chuck-a-palooza

Soms heb je van die momenten dat je denkt; is this for real? Afgelopen zaterdag was zo’n moment. Om 14u s middags werden we opgepikt door een echte, gele Amerikaanse schoolbus om naar t ouderlijk huis te gaan van 1 van S zijn studiegenoten. Met ons nog zo’n 150 man.

Het viel direct op dat de basics goed geregeld waren. Grote tuin, dito zwembad met ernaast een partytent, relaxte hangmat, veel tafels en stoelen, honkbal setjes, rugbyballen en natuurlijk een aangenaam zonnetje. Op zich al genoeg om je een middag te vermaken. Maar er was meer. Ik noem;

-          een popcorn machine

-          een suikerspin wiel 

-          een kinderbadje vol met ijs en blikjes,

-          maar ook een enorme bak met verse sangria

-          2 port-a-cabins voor een plasje op z'n tijd

-          4 grote flessen ‘Herôme’ voor wat hygiëne

En dan hebben we t slechts gehad over t kleine vermaak, de hygiënische voorzieningen en de drankjes. Er stond ook een mega springkussen in de vorm van een hindernisbaan, waar menig blauwe plek ontstaan is... Daarnaast trad er een live band op, die aan t eind van de middag afgelost werd door een DJ. Die DJ verzorgde vervolgens weer de muzikale begeleiding van een vuurdanseres. Verder waren er verschillende ‘waves’ van pizza om ook de innerlijke mens te verzorgen.

Klapstuk van de avond was toch wel een heus varken aan t spit. Het beestje had al de hele nacht in de marinade gelegen en is s ochtends vroeg aan t spit geregen, om daar de hele dag (gelukkig automatisch) rond gedraaid te worden boven een houtskoolvuurtje. Gesprekken tussen Nederlanders en Duitsers gingen over hoe dat beest nu aan te snijden? Gelukkig bleken er verschillende Amerikanen met ervaring rond te lopen en was dat klusje redelijk snel geklaard. Om nu te zeggen dat t super lekker was… dat niet echt, maar t was wel heel spectaculair.

Dit alles onder de naam ‘Chuck-a-palooza’ waarvan we nog steeds niet 100% helder hebben wat t betekent.